Entri kamus
kumai
- Pemenggalan
- ku·maiKBBI IV
Bentuk terindeks: kumai
Definisi
Arti
- Tipe 1ku·mai n 1 ukiran yg beringgit-ringgit atau timbul (spt pd bingkai gambar, kaki meja): dibuatnya -- berkerawang; 2 bingkai (pd bakul, keranjang, dsb): -- bakul itu bahannya dr rotan;
ber·ku·mai v ada kumainya; memakai kumai: bingkai itu ~;
me·ngu·mai v mengukir (melarik, membuat) kumai;
me·ngu·mai·kan v mengumai;
ku·mai·an n kumai - Tipe 2ku.mai Nomina (kata benda) (1) ukiran yang beringgit-ringgit atau timbul (seperti pd bingkai gambar, kaki meja): dibuatnya kumai berkerawang; (2) bingkai (pd bakul, keranjang, dan sebagainya) : kumai bakul itu bahannya dari rotan
KBBI Edisi VI
Arti versi VI
Definisi berikut berasal dari ekstraksi aplikasi resmi KBBI VI yang dipublikasikanDefinisi/kbbi; dipakai sebagai pembanding, bukan pengganti KBBI IV.
- Makna[n] ukiran yang beringgit-ringgit atau timbul (seperti pada bingkai gambar, kaki meja):
- Makna[n] bingkai (pada bakul, keranjang, dan sebagainya):
Konteks pemakaian
Contoh penggunaan
dibuatnya -- berkerawang
-- bakul itu bahannya dari rotan
Bentukan
Turunan
Bunyi yang serupa
Kata berima
Rima akhir -ai — lihat semuanya:
Rima awal ku- — lihat semuanya: