Entri kamus

peruncing

Bentuk terindeks: peruncing

Entri KBBI Edisi VI

Definisi · KBBI Edisi VI

Arti

  1. Makna
    runcing
  2. Makna
    [n] alat untuk meruncingkan pensil; rautan:
  3. Makna
    [v] ki sesuatu yang menjadikan lebih gawat, genting, atau rumit (tentang keadaan, perselisihan, dan sebagainya):

Konteks pemakaian

Contoh penggunaan

  1. ia menajamkan pensilnya dengan ~

  2. perkataanmu itu hanya akan menjadi ~ konflik

Bunyi yang serupa

Kata berima

Rima akhir -inglihat semuanya:

Rima awal pe-lihat semuanya: