Entri kamus

penyantun

Pemenggalan
pe·nyan·tunKBBI IV

Bentuk terindeks: penyantun

Frekuensi korpus: 171Akar kata: santun

Definisi

Arti

  1. Tipe 2
    pe.nyan.tun Nomina (kata benda) (1) orang yang baik budi bahasa dan tingkah lakunya; orang yang sopan; (2) orang yang suka menaruh belas kasihan; (3) orang yang suka menolong (membantu, memperhatikan kepentingan orang lain, dan sebagainya) ; (4) pelindung dan pengarah suatu perguruan tinggi: dewan penyantun Universitas Mataram

KBBI Edisi VI

Arti versi VI

Definisi berikut berasal dari ekstraksi aplikasi resmi KBBI VI yang dipublikasikanDefinisi/kbbi; dipakai sebagai pembanding, bukan pengganti KBBI IV.

  1. Makna
    santun
  2. Makna
    [n] orang yang baik budi bahasa dan tingkah lakunya; orang yang sopan
  3. Makna
    [n] orang yang suka menaruh belas kasihan
  4. Makna
    [n] orang yang suka menolong (membantu, memperhatikan kepentingan orang lain, dan sebagainya)
  5. Makna
    [n] pelindung dan pengarah suatu perguruan tinggi:

Konteks pemakaian

Contoh penggunaan

  1. dewan ~ yayasan pendidikan

Kata seakar

Keluarga kata

Bunyi yang serupa

Kata berima

Rima akhir -unlihat semuanya:

Rima awal pe-lihat semuanya: