Entri kamus

pungkur

Pemenggalan
pung·kurKBBI IV

Bentuk terindeks: pungkur

Frekuensi korpus: 100Akar kata: pungkur

Definisi

Arti

  1. Tipe 1
    pung·kur n 1 belakang; punggung; burit(an); buntut: tulang -- , tulang belakang; 2 sisa;
    -- sagu sisa-sisa sagu yg kurang baik;
    pe·mung·kur n sisa; endap-endap (sagu dsb): segala ~ makanan itu dikumpulkan untuk umpan ikan
  2. Tipe 2
    pung.kur (1) belakang; punggung; burit(an); buntut: tulang pungkur , tulang belakang; (2) sisa

KBBI Edisi VI

Arti versi VI

Definisi berikut berasal dari ekstraksi aplikasi resmi KBBI VI yang dipublikasikanDefinisi/kbbi; dipakai sebagai pembanding, bukan pengganti KBBI IV.

  1. Makna
    [n] belakang; punggung; burit(an); buntut:
  2. Makna
    [n] sisa

Konteks pemakaian

Contoh penggunaan

  1. tulang --

Kata seakar

Keluarga kata

  • pungkuran12×

Bentukan

Turunan

Rakitan kata

Gabungan kata

Bunyi yang serupa

Kata berima

Rima akhir -urlihat semuanya:

Rima awal pu-lihat semuanya: