Entri kamus

cing

Bentuk terindeks: cing

Frekuensi korpus: 139Akar kata: cing

Definisi

Arti

  1. Tipe 1
    cing n tiruan bunyi (uang) logam jatuh di batu; dencing
  2. Tipe 1
    cing n tiruan bunyi (uang) logam jatuh di batu; dencing
  3. Tipe 2
    Nomina (kata benda) tiruan bunyi (uang) logam jatuh di batu; dencing

KBBI Edisi VI

Arti versi VI

Definisi berikut berasal dari ekstraksi aplikasi resmi KBBI VI yang dipublikasikanDefinisi/kbbi; dipakai sebagai pembanding, bukan pengganti KBBI IV.

  1. Makna
    [n] tiruan bunyi (uang) logam jatuh di batu; dencing [n] (Jk) kp encing; kata sapaan terhadap adik dari ayah atau ibu

Kata seakar

Keluarga kata

Bunyi yang serupa

Kata berima

Rima akhir -inglihat semuanya:

Rima awal ci-lihat semuanya: